Winter's back!

Zima powróciła w pełnej krasie, i to już w zeszły wtorek. A wraz z zimą przybyły dekoracje świąteczne na rynku i budynku głównym uniwersytetu. Całość wygląda bajecznie.

Takie tam, z pierwszych dni opadów (29.11.12)

Jeśli zaś chodzi o zimę i idący z nią w parze śnieg, warto podzielić się kilkoma przemyśleniami w kwestii tego jak Estończycy radzą sobie z odśnieżaniem, posypywaniem i tego typu sprawami. Otóż oni właściwie nie odśnieżają. Odkąd we wtorek zaczął padać śnieg (a pada cały czas, z mniejszymi lub większymi przerwami), pług odśnieżający ulicę widziałam RAZ. Jeden jedyny raz. Właściwie nie ma się co dziwić - co napada teraz, i tak rozpuści się na wiosnę, a Estończycy jeżdżą na oponach z kolcami, więc mogą sobie na takie atrakcje pozwolić. Częściej już widziałam pługi odśnieżające chodniki, czy plac na rynku. Jednak i tu nie praktykuje się zwyczaju, że chodnik musi czarny być i basta. Raczej wystarczy raz przejechać łopatą, byleby ludzie nie brodzili w śniegu po kolana. Jeśli zaś chodzi o to jak w Estonii radzą sobie ze ślizgawką: chodniki posypuje się bardzo popularnym w Skandynawii grysem lub żwirem, który gdy wszystko się rozpuści jest zbierany i wykorzystywany w następnych latach. Nie ma w ogóle sypania piaskiem lub (o zgrozo!) solą. Lud się nie ślizga, buty się nie niszczą, pieniądze nie są wywalane w błoto i wszyscy są zadowoleni. O ile nieodśnieżanie ulic było dla mnie dość szokujące, o tyle dbanie o chodniki w taki sposób wydaje się być dobrym rozwiązaniem.

Wraz z grudniem dopadają nas pierwsze egzaminy, semestralne eseje i masa innych obowiązków. Jak zatem powszechnie wiadomo, taki czas jest najlepszy na imprezy. Ostatnio gościliśmy na organizowanym przez ESN Pool Party. Niestety zamiast obiecywanych drinków z palemką, w barku dostępne były tylko piwo i cydr, ale nawet mimo tego drobnego niedociągnięcia bawiliśmy się przednio. Do dyspozycji mieliśmy basen z dwiema dużymi zjeżdżalniami, jacuzzi, mini-boiskiem do gry w koszykówkę (wodną), gabinet terapii światłem, a także trzy różne sauny (fińską o temp. 85 stopni, parową 50 stopni i aromatyczną 45 stopni). Do wyboru, do koloru.

Początkowo wszyscy zachowywali się grzecznie i dziewczyny siedziały razem w swoich saunach, a faceci w swoich, ale gdy towarzystwo się rozkręciło, można było spotkać osobników płci przeciwnej w nie swoich saunach. Szczęście całe, że nikt nie wchodził tam na golasa :D Jeszcze jedna ciekawostka: wiadomo, że po sesji w saunie należy się schłodzić. Jednak tylko tutaj widziałam, żeby obok zwykłych pryszniców była jedna kabina, w której na górze zawieszona była drewniana balia wypełniona zimną wodą. Wystarczyło tylko pociągnąć za sznurek, żeby sprawić sobie lodowatą kąpiel. Niezapomniane przeżycie, ale chyba raz mi wystarczy na całe życie.